[RECENZJA] „Żałoba. Psychoterapia poznawczo-ewolucjonistyczna i EMDR”

Antonio Onofri i Cecilia La Rosa są psychiatrami zajmującymi się między innymi terapią poznawczo-behawioralną. W książce „Żałoba. Psychoterapia poznawczo-ewolucjonistyczna i EMDR” postanowili wykorzystać wiedzę i doświadczenia do tego, aby opisać narzędzia i obszary pracy z osobą po stracie. Stworzyli jednak nie tyle podręcznik akademicki, co przystępnie napisaną książkę naukową. Warto to zaznaczyć, ponieważ recenzowaną pozycję czyta się w sposób płynny, a treść stosunkowo łatwo trafia do czytelnika.

Żałoba bardziej niż jakiekolwiek inne doświadczenie życiowe znaczy przełom w przebiegu rozwoju każdej jednostki. Kiedy droga jakiejś osoby znaczona jest tym wydarzeniem, zwłaszcza, gdy żałoba dotyczy kogoś z rodziny lub bliskiej osoby, uczestniczymy w pewnym „przed” i „po”. Nic z tego, co przeżyliśmy i poznaliśmy do tego momentu nie pozostaje już takie samo; nasz świat zostaje wstrząśnięty przez wydarzenie, które wymaga od nas zmagania się z samym sobą i naszą zdolnością adaptacji do nowej sytuacji.

Początek książki to dokładna analiza tego, czym jest żałoba. Autorzy przedstawiają kilka ujęć i porównują różne perspektywy. Odnoszą się między innymi do teorii stresu i do koncepcji traumy. Czytelnik dostaje przestrzeń do tego, aby usystematyzować pojęcia i w dalszej części publikacji swobodnie poruszać się w gąszczu pojęć. Autorzy książki poruszają także obszar żałoby dzieci i młodzieży. Odnoszą się do mechanizmów radzenia sobie i między innymi do teorii przywiązania. Wątek ten jest bardzo istotny w kontekście wychowania dzieci, ale także w pracy z osobami po stracie. W jednej z części Onofri i La Rosa odnoszą się także do ewolucjonistycznej wizji i czynników, które na nią wpływają. To bardzo ciekawy wątek.

Ale co my terapeuci możemy zrobić, by uczynić wydarzenie tak dramatyczne trochę bardziej znośnym doświadczeniem, które „tak” staje się granicznym, ale które równocześnie da nam siłę by się podnieść, pójść ponownie do przodu?

Kluczową częścią książki zdaje się być jednak blok dotyczący diagnostyki żałoby i radzenia sobie ze stratą oraz terapii. Autorzy przedstawiają tu między innymi metodę EMDR. Eye Movement Desensitization and Reprocessing (EMDR), która jest stosunkowo nowym podejściem w psychoterapii. Łączą to podejście z nurtem poznawczo-behawioralnym przedstawiając techniki i narzędzia psychoterapii, które mogą pomóc specjalistom. Znajdziemy tu wątki typowo terapeutyczne, ale także (co ważne) informacje dotyczące poradnictwa psychologicznego i psychoedukacji. Książka została wydana przez Fundację Przyjaciele Martynki, a na język polski przełożyła ją Hanna Michalska. Polecamy ją wszystkim specjalistom pracującym z osobami, które doświadczyły straty, ale także tym, którzy chcieliby poszerzyć swoją wiedzę w tym obszarze. Mimo bardzo trudnej tematyki autorzy i tłumacz przedstawiają treść w sposób przystępny i klarowny.

 

(red.)

Podobne artykuły